Eu entendo que o modelo lóxico dos traballos a comisión é o do comercial de vendas: canto ti máis vendas (polo tanto, canto mellor fagas o teu traballo) máis gañarás. Pero non me parece lóxico que Camilo Franco (por citar un amigo) reciba un 10% das vendas dunha novela nun proceso onde non controla nin a distribución, nin a promoción, nin os prazos de edición, nin nas decisións sobre soportes, etc.

Outra cousa é que a cobiza é a mai do bisnes, e todos pensan que están a escribir HP e que desa saen de pobres. Pero se es Damon Lindelof deberías cobrar unha pastaza por poñerte a escribir, non porque os directores da túa cadea deciden poñer esa serie a competir coa superbowl ou contra a teletenda, non?

Aquí non se pon en dúbida o réxime de royaltis, só queren amplialo e que se recoñeza canto antes algo que no futuro será a principal fonte de ingresos das series. E co que os seus patróns xa se están forrando a base de ben.

Non estou moi posta no tema da folga e non sei como é de complexo, pero eu en concreto penso que Damon Lindelof debería estar prendendo os cigarros con billetes de mil dólares, igual que o tipo que confiou nel. O fixo, se queres, podemos deixarllo aos guionistas de “Efectos secundarios”.