Tiven a ocasión de facer un experimento social: poñerlles un vídeo dos Tonechos a uns rapaces escoceses e ver como reaccionaban. Quizais non tiñan o día ou quizais é que non foron capaces de entender nada, pero o seu silencio e a cara de aborrecemento foron maiúsculos. Por que un dos programas máis vistos da TVG é totalmente incomprensíbel prós estranxeiros? É iso bo ou malo? O vídeo que lles puxen é o dunha vella que foi ao xinecólogo, pero podía poñerlles calquera outro: o caso é que a súa perplexidade me serviu pra analizar qué tópicos estaban operando no sketch e en que dirección. Eles nin sabían que unha vella de negro está de loito, e que a maior parte das anciás do rural galego se disfrazan desta maneira, así que xa non debía esperar comprensión pra todos os chistes que fan os Tonechos sobre as vellas que se colan no banco ou na consulta se partimos de que o de facer cola, neste país, ten un valor moral innegociábel.

Seguir lendo »

Cando o peixe está no prato non nos dá pena ningunha, pero vendo estas imaxes colgadas no Stage6 por un tal miguelp véñennos á cabeza Nemo, o comandante Cousteau e a nosa primeira visita ao Acuarium Finisterrae. Para os que nunca fixemos pesca submariña, esta serie de videos da vida (e morte) na baixura galega, cunha estupenda calidade de imaxe e audio, fannos sentir coma se estiveramos aló abaixo. Paseando pracidamente entre sargos, róbalos, xoubiñas e estrelas de mar… ata que ¡zas! intervén o harpón.

Atopeino de casualidade despois de que Cesare me falase do blog de Mil Ribeiras. Son as dúas incorporacións blogueiras deste ano no que á CRTVG se refire, e dámoslles calurosa benvida. O de Alalá ten todo o que ten que ter: contido de sobra ordenado temporalmente, información de cada programa e enlace para repescar os programas vellos. Non lles pedimos máis, só que outros programas bulan un pouco tomando o exemplo.

«Creo que alguna vez vino a ver a Ferrolterra a dos de sus tías, que ya están muertas, pero esto no lo podría confirmar»

Guillermo Escrigas, curmán da nai do artista e flamante director do CGAI.

Seguir lendo »

Ter unha canle en Youtube non custa nada. Refírome a cartos. Colgar vídeos alí leva pouco tempo. E facelos, para unha produtora ou canal de televisión xeralista, non debería ser un problema. Por iso, porque é gratis (la pela es la pela, pero anque non fora), a Televisió de Catalunya non ten inconveniente en colgar os vídeos que fagan falta para promocionar os seus programas-estrela. Non miro a ninguén, pero non é tan difícil tomar exemplo.

Nin, insisto, tan caro.

Por outro lado, vin algo da estrea da Masía e pareceume máis aburrida cá nosa casa. Pero claro, en catalán non se pillan todos os matices.

En andaluz directamente non se pilla nada.