O mércores é o día que máis horas traballo. Por iso resulta tan gratificante chegar á casa á noite, prender a tele, relaxarse e botarse a chorar. O causante é un señor idéntico a Carlos Sobera, presentador dun emocionantísimo e fermoso documental que se emite, por que non, no prime time da BBC1. Pero The Nature of Britain é moito máis ca un documental. Por iso me fai chorar.

Seguir lendo »

Unha avoa británica e unha galega diferéncianse, basicamente, en que unha non tingue o pelo e a outra si. Pero iso é pataca minuta se nos metemos a falar de fogóns e pucheiros. Que cociña a avoa? é unha rede social para que xentiña de todas partes enviemos as receitas das nosas abuelas, ditas ou feitas por elas mesmas.

Vale ata que cha conten por teléfono, se contas co chintófano axeitado para pasala a MP3. Se a nosa avoa é galega ao mellor se perde algún matiz na preparación do caldo, nese caso moito mellor o vídeo: ou non molaba ver unha Ermitas de Arzúa compartindo pantalla con Nana Ruth de Lancaster ou Mémée Denise de Arles?

Os que tedes avoa e videocámara, xa estades a tardar.

Mentres agardaba a que unhas visitas marchasen prá cama e me deixasen durmir na sala, estiven vendo un pouco póquer na Five (unha canle privada xeneralista analóxica en aberto). E pensei, por que non retransmitir na TVG campionatos de tute subhastado? Identifiquei algúns problemas pra que os tanques de pensamento lle dean ao caletre:

• o póquer, na versión que se xoga prá TV, é bastante lento. Repártenselle dúas cartas a cada un dos xogadores, que miran e pousan sobre un vidro transparente, cunha cámara debaixo. Así os telespectadores coñecen todas as mans. Fan apostas, a banca saca tres cartas comúns pra que eles liguen, fan apostas de novo, e a banca saca dúas cartas máis. É un proceso lento (uns 3 minutos de xestos), onde só interveñen 13 cartas como moito (catro xogadores + banca). E ademais as cartas poden ser vistas na mesa mediante o cristaliño.
• existe un circuíto de póquer, o Grosvenor, na vida real, que funciona como un enganche: se houbese un Subhastado Galicia Tour que fose polas vilas seleccionando campións e campioas, ver despois uns paisanos barallando diante das cámaras podería resultar máis interesante.
• o póquer ten unha importante presenza no mundo virtual: o negocio do póquer en rede move moita pasta de nososeñor, e é un patrocinador xenial prás retransmisións televisivas.

Agora só hai que crear as solucións…

Só tes que demostrar o que valen os teus proxectos. O programa Dragon’s Den, da BBC, conseguiu a incríbel forma de combinar emprendemento empresarial, realiti, e que ademais sexa moooi divertido. Cinco investidores privados teñen unha certa cantidade de diñeiro pra meter en proxectos (mormente inventos) que lles enchan o ollo. Os inventores compiten por convencer uns implacábeis investidores que, loxicamente, lles fan todo tipo de preguntas, moitas delas esmagadoras, sobre a viabilidade do proxecto: teño fontes que din que eses experimentos de baleiro xa se conseguiron en Xapón hai dez anos, é verdade? posúe vostede a patente pró mercado internacional? e quen diaño querería un motor eléctrico que funcionase con cacao? E os investidores, ademais, compiten entre eles porque, claro, queren facerse ricos, e botan farois, e pican os outros pra que aposten todo por unha máquina pra limpar sandalias.